در تاريخ اسلام مي خوانيم : در جنگ احد وقتى که پيامبر(ص) مجروح شد، عدّه‏اى شايعه کردند که آن حضرت کشته شدند. اين خبر موجب خوشحالي و ايجاد اميد در بين کفارو مشرکان و تزلزل در ميان مسلمانان شد تا جايي که عده اي از مسلمانان ميدان جنگ را با نوميدي ترک کردند، در اين زمان از سوي پروردگار آيه اى نازل شد :" پيش از او هم فرستادگانى بودند که از دنيا رفتند اگر او بميرد يا کشته شود بايد شما سير قهقرايى کنيد و به آئين بت‌پرستى برگرديد؟ آنها که به عقب برگردند و به دوران کفر و بت ‏پرستى باز گردند تنها به خود زيان مى‏رسانند نه به خدا زيرا با اين عمل تنها سعادت خود را از بين برده و گرفتار شقاوت مى‏شوند و خدا کوشش شاکران را پاداش مى‏دهد."
پيام نهفته در اين آيه حکايت از اين حقيقت دارد که دين اسلام قائم به شخص نيست بلکه آئينى است که تا ابد جاودان خواهد ماند. نماد اين پيام خداوندي را درروزعيد غدير مي توان دريافت.
سابقه «غدير» و «عيد گرفتن» اين روز مقدس، به زمان پيامبراکرم (ص) مى ‏رسد. روايت است که به فرمان پيامبر خدا(صلي الله عليه و آله و سلم) در اين روز مسلمانان مامور شدند « ولايت» را به صاحب ولايت تبريک گويند و با آن حضرت بيعت کنند.در دوران ائمه ‌ديگر نيز اين سنت دينى ادامه يافت بطور مثال در دوران امام صادق(عليه السلام) و امام رضا(عليه السلام)، اين برگزيدگان الهي، اهميت و مقام اين روز را آشکار ساخته و يادش را گرامى و زنده نگه مى‏داشتند. پيش از آنان نيز، اميرالمومنين(عليه السلام) خود احياگر اين عيد و اين جايگاه برجسته بودند.
رازو رمزمبارک وعيد بودن«غدير» نيز، کمال دين و اتمام نعمت در سايه تداوم خط رسالت در شکل و قالب امامت بود. واژه ي غدير در لغت به معناي آبگير است. علت نام گذاري اين عيد به عيد غدير خم آن است که آبگير موجود در آن مکان به شکل خم رنگرزان بود و برخي از قبايل صحرايي، گاه جامه هاي رنگ کرده خود را در اين آبگير مي شستند . محلي که معروف به غدير است، مکاني است به نام "جحفه" که در زمان رسول گرامي اسلام (ص)، کاروان هاي حجاج در آنجا از هم جدا مي شدند و هر يک به ديار خود مي رفتند.
پيامبر گرامي اسلام پس از پايان يافتن آخرين حج خود- که به "حجه الوداع" معروف بود- در اين محل ، پس از وحي جبرئيل امين ،آخرين ماموريت خطير خود را به انجام رساند و با بيان جمله ي :"هر کس من مولاي اويم علي مولاي اوست" امام علي (ع) را به عنوان جانشين خود برگزيد .
در تاريخ اسلام ، اهميت و عنايت به واقعه غدير و آغاز امامت در حد و اندازه روز مبعث و آغاز رسالت است.
واقعه ي غدير، حادثه اي بود که تمام برنامه ريزيهاي کوردلانه منافقان را يکجا خنثي کرد و توانست ماندگاري اسلام و آئين نبوي را در شرايط حساس آن زمان حفظ کند . اين واقعه يکي از مسلم ترين مسائل تاريخ اسلام است که صدها دانشمند از آن ياد کرده اند و احاديث بسياري از اين روز نقل شده است که بر اهميت و فضيلت اين روز تاکيد مي کند.
در فرهنگ شيعه و روايات اهل بيت (ع) از عيد غدير با عظمت ويژه اي سخن به ميان آمده است .
از جمله ويژگي هاي مهمي که براي اين روز ذکر کرده اند عبارتند از:
- روز بسيار درود فرستادن بر محمد و آل محمد صلي الله عليه وآله
- روز دست يافتن به رحمت پروردگار
- روز رها کردن گناهان بزرگ و استجابت دعا
- روز پذيرفته شدن اعمال و روزعبادت
- و....
و از جمله وظايف مستحب و صاحب خيري که در اين روز براي مومنان توصيه شده است مواردي چون نيکي کردن، نماز خواندن، مهرباني و عطوفت، مساوات، گشاده رويي،گذشت و آشتي کردن، قضاي حوائج مومنان، غسل کردن، عمل صالح انجام دادن،عبادت، طعام دادن، صلوات فرستادن، صدقه دادن، زينت دادن، زيارت، روزه، ديد و بازديد،هديه دادن، دعا، حمد کردن مي باشد.گردش زمان و رسيدن دوباره عيد امامت و ولايت را شکرگزاريم واين روزرا گرامي مي داريم .

منبع:خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا)